Via mijn vaderswerk worden jaarlijks altijd een paar leuke uitjes georganiseerd. Dit keer werd er een reis georganiseerd naar Avonturenpark Hellendoorn waar ze de laatste 3 zaterdagen van oktober het park hadden omgetoverd tot Heksendoorn. Het park was ook helemaal versierd met pompoenen, vogelverschrikkers en er liepen allemaal enge mensen rond als heksen, Frankenstein, mummies e.d.

Vorige week zaterdag ben ik daar naar toe geweest samen met Vincent, mijn moeder en mijn zusje. Om 14 uur 's middags vertrokken we met 2 bussen vanaf mijn vaders werk naar Hellendoorn toe. En een klein uurtje later liepen we al in het park. Het was niet echt druk in het park dus bij veel attractie's konden we zo doorlopen. We zijn bijna overal in geweest waar Vincent ook in kon, behalve de kinderachtbaan want daar durfde Vincent niet in. Ook stond er in het park een Griezelhuys. Helaas voor Vincent mocht hij niet mee naar binnen want hij was nog iets te jong dus hij is buiten met oma blijven wachten terwijl mijn zusje en ik wel naar binnen gingen. Binnen zagen we heksen, Frankenstein en andere enge mensen die ons allemaal probeerden te laten schrikken. Mijn zusje heeft vreselijk lopen gillen binnen, maar het stelde eigenlijk niet zoveel voor;-)

Rond 17 uur hebben we even gegeten. Lekker een satxe9-menu met patat en 2 erg goedgevulde satxe9stokjes. Heerlijk! Na het eten hebben we wat souvenirtjes gekocht en nog een paar attractie's gedaan waaronder xe9xe9n met gele ronde bootjes die mij een nat pak bezorgden. Mijn broek was echt helemaal nat. De rest van de avond heb ik terwijl het steeds kouder werd dus met een natte broek rondgelopen…

Om 19.30 uur zijn we gaan zitten bij een verhalenverteller. Het verhaal was hij vertelde was niet echt heel eng te noemen en omdat het steeds kouder werd en de betonnen bankjes niet erg fijn waren om om te zitten zijn we na een kwartiertje weer verder gegaan. Even naar binnen geweest voor een kop warme chocolademelk met een driedubbele chocolademuffin.

Om 20.30 begon er op het evenemententerrein een lasershow, gevolgd door een hele mooie vuurwerkshow. Om 21.00 uur was dit afgelopen en konden we met z'n allen naar de uitgang.

Hier moesten we nog 20 minuten in de kou wachten tot onze bus aankwam. Toen de bus wegreed lag Vincent al tegen mij aan te slapen. Toch wel heel moe na zo'n geweldige maar wel lange dag.

Om 22.15 waren we weer in Hoogeveen. Waarna we mijn moeder en zusje nog even hebben weggebracht naar huis. Daarna zelf weer in de auto op weg naar ons eigen huisje. Vincent zat inmiddels weer bijna tegen slapen/dromen aan en riep ineens "Mama, ik zie het weer in mijn ogen"! "Wat zie je weer Vince"? "Nou, waar we vandaag geweest zijn"! Sweet dreams…

En tot slot nog een mooi uitspraak van Julian toen we woensdag bij logopedie op Vincent zaten te wachten. "Mama tus" (kus) (Julian geeft ons altijd een kus wanneer hij iets wil uitvreten wat eigenlijk niet mag om ons alvast een beetje te paaien) Dus ik geef hem een kus. Zegt Julian: "Lekker"!

Omdat ik vorige week het antwoord goed had op de vraag van Toaske waar de cijfers van haar emailadres uit bestaan kreeg ik gisteren zomaar een leuk pakketje opgestuurd!

Toaske, bedankt voor dit leuke pakketje! We zijn er allemaal heel blij mee!

Al maanden stond het vast. 12 september zouden wij met een heleboel bloggende- en twitterende dames gaan high-tea-en. Cat heeft dit allemaal georganiseerd en zij heeft dit echt fantastisch gedaan. Om 13 uur werden wij allemaal verwacht bij Zizi in Breukelen.

Ik ben zelf tot aan Zwolle gereden en vanaf Zwolle ben ik gezellig met Annemieke meegereden naar Breukelen. Het was erg leuk om alle gezichten achter vele web-logs te zien die ik al jaren volg.

Ook waren er een paar die ik nog niet kende maar deze zijn inmiddels aan mijn twitterlijst toegevoegd.

We hebben een heel gezellige middag gehad. Eerst een tijdje binnen gezeten en later hebben we nog heerlijk in het zonnetje op het terras gezeten. (In Drenthe had het de hele dag geregend, volgens mijn ouders) Uiteindelijk zijn we om 17.45 uur weer teruggereden en ik was om 20.00 uur weer thuis.

Helaas heb ik nog niet iedereen gesproken maar dat komt vast een andere keer wel!

Op de high-tea (waar ik het in een volgend bericht over zal hebben) werd mij al een verweten dat ik al een hele tijd niet had geblogd. En het is ook echt schandalig van mij om een blogstilte van wel 2 maanden te houden

Wat is er in die 2 maanden zoal gebeurd? Voornamelijk de zomervakantie natuurlijk. 6 hele weken vakantie die Vincent al veel te lang duurden. Na 2 weken wilde hij eigenlijk al wel naar school al vermaakte hij zich op mama's werkdagen ook prima bij oma of tante en neven. Gelukkig kregen Eric en ik op dat moment ook vakantie en vond hij het toch wel weer leuk. De eerste week van onze vakantie hebben we ons in en om het huis vermaakt. Wat achterstallige klussen en huishoudelijk werk bijgewerkt en nog wat laatste vakantie-aankopen gedaan.

Op vrijdag gingen we echt met vakantie. Met z'n vieren naar een boerencamping in Groesbeek. Een mooie ruime camping met een prachtig uitzicht op Groesbeek en op de bergen in Duitsland. Vincent vermaakte zich net als vorig jaar uitstekend in de koeienstal. Hij hielp met melken en met kalfjes eten geven en vond het nog leuker om bij de boer op de tractor of shovel te zitten. Julian mocht nog niet alleen naar de stal dus papa of mama konden ieder zo'n 20 x met hem meelopen naar de stal om de "kaatjes en de kaltjes" (koetjes en kalfjes) te bekijken. Waar Vincent nog wel met een grote boog om de grote koeien heen liep durfde Julian ze best te aaien. Hij was helemaal niet bang. Ook mochten we weer een heuse bevalling meemaken.

Op zondag zijn we naar het Hof van Kaatje in Wijchen geweest. Een hele leuke kinderboerderij met wel 100 traptractors en fietsjes e.d voor de kleintjes van 0-6 jaar. Julian eigende zich alles toe daar, vooral een loopauto waar hij in kon zitten. Geen enkel ander kindje mocht in de buurt komen want die kreeg ervan langs Verder hebben we nog wat gewinkeld in Groesbeek en kregen we wel 3x bezoek van ouders, schoonouders en andere familieleden. En op de enige regenachtige dag die we daar hadden zijn we nog een middagje naar een binnenspeeltuin geweest waar de jongens zich prima vermaakt hebben.

Op vrijdag was het alweer tijd om naar huis te gaan en Vincent vond dat helemaal niet leuk. Gelukkig was hij toch wel blij om weer thuis te zijn en om weer met z'n vriendjes te spelen.

En nu zijn wel inmiddels alweer een paar weken aan het werk. Vincent gaat al weer een paar weken naar school, voetbal en logopedie. We zijn weer helemaal in het normale ritme gekomen. Vincent vindt het ook enorm leuk in groep 2. Ze zijn nu flink bezig met letterherkenning en daarbij ook woordjes leren. Hij moet inmiddels 2 werkjes per week verplicht maken (vorig jaar was dat er maar 1) en sinds dit jaar mag groep 1 een middag minder naar school en dat betekent dat groep 2 elke donderdagmiddag alleen is in de klas. En ook dat vinden de kinderen erg leuk. Voelen ze zich meteen weer wat groter.

Julian vermaakt zich op mama's werkdagen prima bij oma of tante en inmiddels begint hij de weg ernaartoe ook te herkennen. Als we vlakbij oma zijn dat begint hij oma al te roepen en zijn we vlakbij tante Alyda dan roept hij al "Lxe8lxe8. Ook vindt hij het helemaal niet meer erg als ik wegga. De verlatingsangst is er nu gelukkig weer een beetje af. Hij begint steeds meer te praten en ook steeds duidelijker. Ook wil hij graag dat wanneer hij een woord zegt dat wij het nazeggen en als wij dan inderdaad zeggen wat hij bedoelt dan zegt hij "Jaaaaaaa". Naar bed gaan is inmiddels niet leuk meer en hij schudt altijd heftig nee als we hem naar bed willen brengen. Een duidelijk gevalletje peuterpuberteit en daar horen natuurlijk ook de gebruikelijke driftbuien bij. Regelmatig ligt hij al op de grond te spartelen van boosheid.

Hieronder nog een paar fotootjes van onze vakantie.

1,5 jaar is Julian alweer. Ons kleine mannetje die toch ook alweer zo groot is. Volgens de laatste metingen op het consultatiebureau was hij 13 kilo en 83 cm.

Zoals elke dreumes begint hij nu minder te eten. Heeft minder honger en minimaal 1/3 van de inhoud van zijn bordje beland ergens naast zijn bord of zelfs naast de kinderstoel want uiteraard moet hij zelf eten. Als 'mama per ongeluk helpt spuugt hij het zo weer uit. Wanneer hij klaar is met eten gebeurt het weleens dat hij z'n bordje op z'n hoofdje zet of dat z'n toetje zo van z'n lepel op z'n slab en ook weer van z'n slab afdrupt. Regelmatig kan hij meteen vanuit z'n kinderstoel het bad in. Normaal kreeg Julian 's morgens een papfles. Lekker makkelijk voor mama, snel klaar en ook weer snel op. Helaas voor mama wil Julian deze fles niet meer drinken. Het is nu tijd voor een boterham met een beker melk net als zijn grote broer want die is uiteraard zijn grote voorbeeld.

Hij wil spelen met hetzelfde speelgoed als Vincent, wil graag spelen met dezelfde vriendjes als Vincent en ook met dezelfde grote tractors of skelters, en het liefst ook naar school met Vincent want in de klas gaat hij zo naast Vincent op een stoeltje zitten. Hij wil voetballen met Vincent en z'n kaboutervoetbalteam, hij kan inmiddels al goed tegen de bal aantrappen. Dit liet hij ook zien op het consultatiebureau nadat de wijkverpleegster aan hem vroeg om een bal te gooien. Nadat hij de bal gooide trapte hij hem ook nog eens weg. De wijkverpleegster was stomverbaasd want dit hoefde hij nog lang niet te kunnen en zoveel evenwicht had hij nog niet moeten hebben…*trots*

Inmiddels slapen Vincent en Julian ook samen op een kamertje in een stapelbed. Vincent boven en Julian onder. Al is Julian het daar ook al niet helemaal mee eens want hij wil ook boven. Sinds deze week beklimt hij moeiteloos de ladder naar het bovenste bed en is o zo trots als hij naast zijn grote broer in bed ligt. Papa en mama vinden het iets minder leuk want die zien iets meer gevaar als hij…

Op sommige momenten smelten we helemaal weg. Julian weet al precies wat hij moet doen om iets voor elkaar te krijgen. Armpjes om papa of mama's nek en een dikke kus op de lippen planten doet het altijd goed. Ook met Vincent wordt heel wat afgeknuffeld. Ze zijn altijd blij om elkaar weer te zien en missen elkaar als ze niet bij elkaar zijn. Als de xe9xe9n huilt wordt ie getroost door de ander. Erg lief om te zien.

Maar natuurlijk zijn ze niet altijd lief. Vincent mag z'n kleine broertje erg graag plagen en dat wordt door Julian ook niet vergeten. Regelmatig gebeurt het dat Julian Vincent met een stuk speelgoed op z'n hoofd slaat of dat Julian bovenop Vincent z'n handen gaat staan. Julian heeft nog niet echt door dat zulke dingen pijn doen en schrikt dan ook enorm als Vincent dan begint te huilen en huilt dan ook heel hard mee.

Het praten begint nu te komen. Hij zegt al steeds meer woordjes:

• papa
• mama
• Vincent - sinsem
• hondje
• poesje
• paardje
• kip – tet
• fiets – iets
• trekker – ette
• auto – toetoet
• zitten – zittuh
• bal
• bah
• wat is dat
• vis – is
• ijs
• eten – etuh
• bedje
• beertje
• slapen – slapuh
• weggggg
• fles
• lamp – pamp

Dat is alweer een hele lijst. Volgens het cb hoeft hij nog maar 3 woorden te kennen dus dit zit wel goed.

Al met al is dit een superleuke leeftijd. Wij genieten erg van hem op dit moment en van ons mag het nog wel erg lang duren voordat hij een peuter wordt. De ik-ben-twee-en-ik-zeg-nee en driftbuien-periode mag nog wel even op zich laten wachten…

Op Vincent zijn verjaardag begon het. Nadat Vincent zijn kado had uitgepakt gingen Vincent en Julian beiden even onder de douche. Vincent z’n hele rug en buik zaten onder de rode vlekken en ook kwamen er al een paar in z’n gezicht. De waterpokken! Gelukkig voelde Vincent zich prima en nadat we familieleden hadden gebeld en van hen vernomen hadden dat iedereen de waterpokken al had gehad kon zijn feestje gewoon doorgaan.

Het was heerlijk weer die dag, 26 graden en we hebben heerlijk buitengezeten. Vincent kreeg een giertank voor achter zijn tractor, een voorlader voor dezelfde tractor, geld en nog een heleboel kleinere vrachtauto’s en shovels. Van opa en oma kreeg hij ook nog een hele mooie taart: Een echte cars-taart. Echt heel mooi gemaakt door mijn nicht. Ondanks de waterpokken heeft Vincent een geweldige dag gehad. De twee dagen erna hebben we Vincent maar wel thuis gehouden, ondanks dat hij op school was besmet met het virus. Hij had wel wat jeuk maar al met al viel het met Vincent heel erg mee. Op bijna elk lichaamsdeel maar een stuk of 10 pokken en ook niet op heel rare plaatsen. Ruim een week later was er ook al niks meer van te zien. Maar ja, als er 1 kindje is met waterpokken dan volgt de andere ook vanzelf.

Zaterdagavond zagen we bij Julian de eerste waterpokken komen vooral in z’n luiergebied, zondag kwamen er nog veel meer bij, maandag weer veel meer en vanaf toen ook koorts 39,2 graden. Dinsdag alweer een nieuwe golf met pokjes, er is nu echt geen lichaamsdeel waar ze niet zitten (veel in de luier, op z’n oogleden, in z’n mond, in z’n oortjes, onder z’n voeten etc.) en nog steeds koorts, weer 39,2 graden en erg huilerig. ‘s Nachts elk half tot heel uur wakker en hij heeft erg veel last van jeuk. Dinsdagmiddag werd Julian alweer iets vrolijker en was ook z’n temperatuur iets gezakt naar 38,8 graden. Vandaag werd hij vrolijk wakker (maar helaas weer geen hele nacht doorgeslapen, wel weer een keer of 10 wakker geweest) met een mooie temperatuur van 37.6 graden. Zo te zien zijn er nu eindelijk geen nieuwe pokjes meer bijgekomen en drogen ze nu al mooi in, dankzij het insmeren met de Calendulan emulsie van VSM. Hoefden we bij Vincent maar 3x te smeren tot hij van de jeuk af was. Bij Julian is het flesje al bijna leeg! Nu maar hopen dat de pokjes snel indrogen en net als bij Vincent ook weer snel verdwenen zijn.

Een aantal weken geleden zijn ze bij onze plaatselijke voetbalclub begonnen met Kaboutervoetbal voor kinderen tussen de 3 en 5 jaar. Ook Vincent wilde graag gaan voetballen. Dus eerst samen op zoek geweest naar voetbalschoenen en scheenbeschermers en de dinsdag na pasen wat het dan zover. De eerste voetbaltraining. Er was een hele grote groep van wel 16 kinderen, 2 meisjes en verder allemaal jongens, en 3 trainers om verschillende oefeningen te doen. Sommige kinderen hielden halverwege op om bloemetjes te gaan plukken maar Vincent was erg fanatiek. Hij vond het ook jammer dat na 45 min. de training er al weer op zat. Wij iets minder, want wij moesten diezelfde drie kwartier Julian blijven vasthouden want ook hij wilde meedoen en probeerde steeds het veld op te rennen! Inmiddels is Vincent al 3x naar de training geweest en hij blijft het heel leuk vinden.

Hier een paar foto’s van de eerste training (Vincent heeft een groen trainingspak aan):

Vandaag ben ik jarig. 29 ben ik alweer geworden! Dankzij goede vrijdag was Vincent lekker vrij en konden we vanmorgen lekker uitslapen. Helaas was Vincent de tekening die hij voor mij op school gemaakt vergeten. Dus die heb ik nog tegoed.

Daarna heb ik even 3 taarten gemaakt. Een appeltaart, een chocoladetaart en een kwarktaart. Die gaan we vanavond lekker opeten met de hele familie.

Voor jullie een heel fijn paasweekend gewenst!